مدح و شهادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام و فراق رهبر شهید انقلاب
گوش دنیا، تـشنۀ آوای پُـرتکرار ماست ذکر زیبای حسین از بهترین اذکار ماست دلـرُبـایی میکـنـد از عـالـم بـالا حـسین در دل عرش برین هم، صحبت از دلدار ماست حا و سین و یا و نونش قابل تفسیر نیست نام بیتشریح این ارباب از اسرار ماست کـوچههای شهر ما شکل حـسیـنیّه شدند بس که این ایّام پرچم بر در و دیوار ماست حالِ ما تنها به لطف روضه بهتر میشود دوری از ذکرِ مصیبت، رنجِ محنتبارِ ماست مُشتری ثابتِ اشکِ من و تو، فاطمهست چند قطره مختصر هم گرمی بازار ماست در حـسیـنـیّه حضور انبـیا حس میشود در دل طوفان گریه، نوح سُکّاندار ماست لب به تربت زد، زبانِ لالِ مجلس باز شد خاک پاکِ کربلایش خواهش بیمار ماست نسل اندر نسل فرش روضه جارو میزنیم در حقیقت پادویی بزم هیئت، کار ماست مسلک ما امـتـدادِ مسلک سیّد عـلـیست با یـزیدانِ زمـانه، دشمنی معـیار ماست مثل جَدِّ تشنهاش، با خانواده جان سپـرد نامِ زهرا خانمش سرلـوحۀ ایـثار ماست در صف محشر به داد ما، رقیّه میرسد تا ابد لعنت بر آنکه در پیِ انکار ماست گفت: بابا! دخترت را شِمر در انظار بُرد خوب میدانی دویدن در شلوغی عار ماست روزهام را بوسه بر زخم لبت وا میکند این خرابه شاهدِ زیبـاترین افطار ماست |